06 Augustus 10 - 13:40Voor George

Vandaag heb ik je voor het eerst ontmoet
Bracht je een laatste groet
Ik groette jouw gesloten kist
Maar ik wist
Dat jij me daar zag staan
Het was jouw tijd
Jij moest al gaan
Een onbegrijpelijk gebeuren
Dat velen zal verscheuren
Zij moeten verder zonder jou
Waar ik kan zal ik een steun trachten te zijn voor je kinderen en je vrouw

- Geen reacties - #

11 Juni 10 - 21:25Broertje 24

De zee

Heeft zijn naam al meegenomen

Naar het eiland van zijn dromen

Naar Sint Maarten

- Geen reacties - #

04 April 10 - 23:34Broertje 23

Vandaag op 1e paasdag, is het exact 40 dagen geleden dat mijn broertje overleed.
Voor de gelovigen en kerkgangers onder jullie zal dat misschien bepaalde gevoelens of gedachten oproepen.
Omdat ik daar niet zo erg in thuis ben kan ik alleen maar zeggen dat ik het frappant vind maar het was voor mij wel een reden om vandaag met mijn schoonzusje en haar zoon mee te gaan naar de kerk.
Niet zo’n saaie kerk, nee een gezellige kerk, een kerk waar je zelfs als iedereen staat te zingen en te swingen gewoon in slaap kan vallen omdat je niet geschikt bent om zo vroeg op te staan.
De afgelopen weken ben ik in totaal 4 keer geweest, met kerst ga ik weer, gewoon voor de gezelligheid.

http://www.maranatha.nl/

- Geen reacties - #

04 April 10 - 22:50Mazzelaar

Zojuist heb ik met veel genoegen naar de Postcodemiljoenenloterij zitten kijken hoe een mevrouw één miljoen euro won terwijl ze er 5 in haar eigen koffertje had zitten.

Maar ik, mazzelaar van het jaar, heb sinds 3 minuten 12 blokjes jus gemaakt van rundvlees in de vriezer liggen, dankzij mijn Molukkertje.

Wat is geluk vraag ik u af............?

- een reactie - #

29 Maart 10 - 22:22Broertje 22

En nu is het mijn beurt om te janken, ik ben woest op die kutneger

Ik had nog zoveel leuke dingen met hem willen doen.......................

http://www.youtube.com/watch?v=C1KtScrqtbc&feature=player_embedded

- Geen reacties - #

02 Maart 10 - 08:32Broertje 21

12 maart 1969 - 24 februari 2010 

He ain't heavy

We hebben een fantastische dag gehad, alles is perfect gelopen.

Prachtige speeches, mooie dienst, veel gelachen, veel mensen, veel liefde, veel warmte.

Seline en ik gaan nu rusten, ze blijft nog bij mij, zolang ze wil.

- drie reacties - #

24 Februari 10 - 04:32Broertje 20

Mijn kleine broertje Steve is zojuist om 01.40 vredig in geslapen, zijn moeder, vriendin, mijn hond Binky en ik waren erbij.
 
Vandeweek een uitgebreider bericht alhier.

- twee reacties - #

15 Februari 10 - 15:30Broertje 19

Gisteravond werd ik gebeld door iemand van thuiszorg om te zeggen dat het niet goed ging, ik snap dan niet dat dat mens niet gelijk de huisarts belt of een ambulance.
Ze belde mij op m'n mobiel maar ik heb thuis erg slecht bereik dus kon haar amper verstaan, ik hing op en belde hem gelijk, hij had weer een mega hypo maar zijn moeder was al onderweg.
Ik heb hem toen elke 15 minuten gebeld tot zij er was, later sprak ik haar, de dokter was geweest, hij lag toen te slapen en zij zou vannacht bij hem blijven.
Het laatste nieuws is dat hij voor het eind van de week naar een verpleeghuis gaat, ik ben benieuwd en hoop het heel hard.

- Geen reacties - #

13 Februari 10 - 22:59Broertje 18

Het AMC heeft hem weer opgelapt, voorzover ze dat kunnen, en sturen hem weer weg.
Woensdag hebben zijn vriendin en ik hem opgehaald en op zijn verzoek gingen we effe naar het café.
Later heb ik hem naar huis gebracht en zijn vriendin naar het station, ze wilde graag naar huis want ze voelde zich ziek worden en dan ligt een mens toch het liefst in z'n eigen bedje.
Ik ben bekaf, ik kan effe niets voor hem doen, heb donderdag én vrijdag voornamelijk geslapen.
Zijn moeder kwam donderdag om boodschappen met hem te doen en verder is hij in handen van thuiszorg, we wachten af hoe het verder gaat.

- Geen reacties - #

05 Februari 10 - 22:35Broertje 17

Eigenlijk was ik van plan om vandaag een update te gaan schrijven en te vertellen dat het leven in de struisvogelstand rustig voort kabbelt.
We zijn een paar keer naar het café geweest en dat was net te doen, na krap twee uurtjes had hij het wel gehad en rolde dan gelijk zijn bed in.
Op sommige dagen lag hij de hele dag in bed of op de bank bij de tv.
Afgelopen woensdag heeft hij een voetbalwedstrijd in de kroeg gekeken, ik bracht hem maar omdat ik niks met voetbal heb ging ik naar mijn moeder en haalde hem later weer op en bracht hem naar huis.
Donderdagavond kwam zijn vriendin, afgelopen nacht ging het weer helemaal mis.
Zijn diabetes speelt nu weer heel erg op.
Aanvankelijk kwam de ambulance, zijn vriendin kreeg een spoedcursus prikken, elk uur moest ze dat doen maar de waardes werden niet acceptabel.
Zijn suikergehalte daalt naar enge waardes of stijgt naar enge waardes, hij kan daardoor in coma raken, ze doen hun uiterste best om hem stabiel te krijgen.
Hij ligt weer op de afdeling Special Medical Care aan allerlei toeters en bellen.
Hij lijkt toch ook weer in de war, zo beweerde hij dat hij twee weken thuis is geweest maar dat zijn er zes, ook dat heeft waarschijnlijk te maken met die suikerwaardes.
Echt aanspreekbaar is hij niet, hij is ook vreselijk moe.
Zijn vriendin heeft contact gehad met iemand van de thuiszorg en die heeft contact opgenomen met het AMC, maandag wordt er een gesprek gevoerd met een transfer-verpleegkundige met de bedoeling dat hij vanuit het ziekenhuis direct naar een verpleeghuis gaat omdat het absoluut niet verantwoord is dat hij zo vaak en dan met name 's nachts alleen is.
Zijn vriendin kan alleen de weekenden bij hem zijn.
We hebben zijn tante gemaild met de vraag om er desnoods een advocaat op te zetten.
Dit kan en mag zo niet doorgaan.

- Geen reacties - #

25 Januari 10 - 04:25Watje

Zaterdagochtend om 11 uur ging mijn mobiel, ik werd er wakker van.
Mijn mobiel zit altijd in mijn broekzak en mijn broek hangt aan de deur, anders heb ik geen ontvangst.
Voordat ik uit bed was, was het geuid al gestopt.
Ik draaide me om, wilde niet weten wat er aan de hand was.
Toen kwam er nóg een pingeltje, ten teken dat er een sms was.
Ik trok het dekbed over m'n hoofd, 2 seconden later stapte ik uit bed.
Er bleek een voicemailbericht te zijn.
Ik zocht het bijbehorende nummer op en luisterde.
'Hé, de Boer, ga je mee met die honden naar het strand, ik hoor het wel. Klik.'
Het was een goeie vriendin die ik al een tijdje niet had gezien.
Naar het strand, wat een mafkees, het is winter! Ik heb een snotneus en keelpijn!Dacht ik.
Ik stapte weer in bed, de kwispelaar stond bij de drempel.
'Het was voor jou, je bent lief maar we gaan niet, ik ben ziek, welterusten'zei ik tegen hem en draaide op mijn slaapkant.
Drie minuten hield ik het vol toen pakte ik mijn vaste telefoon en tikte haar nummer in.
Ze noemde haar naam.'Ik ben ziek, snot en keel' zei ik.
'Watje' reageerde ze.
'Ja nou ja, het is voor die beesten wel leuk.' zei ik.
'En voor ons is het goed'zei zij.
'Hoe laat wil je daar zijn?'vroeg ik.
'Nou, ik denk niet dat ze daar met een stopwatch op ons staan te wachten'was haar antwoord
'Ik lig nog in bed en heb zeker 2 uur nodig voor ik mobiel ben en jij moet rijden want ik ben ziek' zei ik.Ze lachte.
'Kalm aan, geef een belletje als je gaat rijden, tot straks' Klik.
Twee uur later stapte ik in mijn auto en belde haar.
'Het regent hier, ik zit al in de auto maar zullen we het echt wel doen?'
'Ja het zou ook gaan regenen vandaag maar van een beetje regen gaan we niet dood hoor, tot zo.' Klik.
Een klein uur later liepen we op het strand van Zandvoort, in een lichte sneeuwbui en het was heerlijk!
De honden hadden dikke pret en wij ook.
Door ons gepraat liepen we verder dan de bedoeling was maar ook dat was geen probleem.
'Hoe ver wil je gaan? Maakt mij niet uit, ik heb het prima naar m'n zin!Wat een goed idee van jou!'
'

Voor we vertrokken dronken we warme chocomel met Amaretto en aten een lekker broodje.
Bij haar thuis dook ik in de krant en zij maakte een heerlijke pastaschotel.
Tijdens het tv kijken viel ik in de stoel in slaap terwijl zij met haar zus aan de telefoon was.
Toen ik wakker werd vroeg ze of ik koffie wilde, daarna ging ik naar huis

Om 23 uur liep ik met de kwispelaar een laatste rondje in de sneeuw.
Wat een mooie dag.

- Geen reacties - #

23 Januari 10 - 02:48Broertje 16

In de afgelopen 12 dagen heb ik een soort van rustkuur gehouden, dat had ik nodig en als beloning werd ik snotterig en kreeg ik keelpijn maar het gaat goed met me.
Ik begin steeds meer energie te krijgen.
Alleen het hoognodige heb ik gedaan voor broertje, dat was af en toe een kratje bier brengen en een paar keer met hem naar het café.
Meer had hij van mij niet nodig en dat was heerlijk, zijn vriendin is al 9 dagen bij hem en ze zorgen goed voor elkaar, zij doet alles wat hij niet kan en hij kookt voor haar.
Gisteravond heb ik bij ze gegeten, hij had gekookt, dat doet 'ie graag en goed.

Wat me opvalt als ik hem een paar dagen niet heb gezien is zijn gezicht, de prednison begint zijn gezicht op te blazen.
Hij is relaxed.
Als ik bij hem ben praat ik niet over zijn ziek zijn of wat er gaat gebeuren, hij heeft via mail laten weten dat hij eind januari weer een gesprek zal hebben met instanties, ik respecteer zijn wens en vraag ook nergens naar, het is best lekker dat struisvogelgedoe.
Als ik hem in zijn keuken zie scharrelen kan ik me niet voorstellen dat hij er over een paar maanden niet meer zal zijn, het is onwerkelijk en het zal me ook niet verbazen als hij langer meegaat als de artsen nu weer denken, dat doet íe immers al bijna 8 jaar.

Zondag gaat z'n vriendin weer weg, ze moet weer werken.
Maandag ga ik weer effe met hem naar de kroeg.

- Geen reacties - #